Lhasa Apso

De Lhasa Apso is een stevige hond van een klein hondenras en is ontstaan in de heilige Tibetaanse stad Lhasa, waar hij zowel als metgezel als verrassend gedurfde waakhond werd gehouden. Lhasa’s zijn niet altijd goede huisdieren voor jonge kinderen. Het zijn echter grappige en loyale metgezellen voor volwassenen en oudere kinderen, en zitten vol met ‘big-dog-attitude’.

Lhasa Apso’s hebben de neiging om zeer assertief te zijn en hebben vanaf jonge leeftijd een stevige gehoorzaamheidstraining nodig om verwarring te voorkomen over wie de roedelleider zou kunnen zijn. Ondanks dat ze behoorlijk intelligent zijn, betekent hun koppigheid en onafhankelijke karakter dat ze matig moeilijk te huisvesten zijn en dat het ras langzaam volwassen wordt, wat betekent dat toekomstige eigenaren voorbereid moeten zijn op ondeugend gedrag dat tot drie jaar oud kan aanhouden.

Tenzij regelmatig kort geknipt, moet de lange, dikke vacht dagelijks worden geborsteld en regelmatig worden gewassen. Het ras vereist niet veel beweging en is zeer geschikt om binnenshuis te leven, met korte dagelijkse wandelingen die voldoende zijn om ze tevreden te houden. Lhasa Apso’s zijn over het algemeen erg gezond, en veel mensen kunnen 20 jaar of ouder worden, hoewel de gemiddelde levensverwachting 13-15 jaar is.

Over & geschiedenis

DNA-onderzoeken hebben aangetoond dat de Lhasa Apso een van de oudste gedomesticeerde hondenrassen is, met een oorsprong die minstens 2500 jaar teruggaat. Slechts een paar rassen, zoals de Basenji, Shiba Inu, Chow Chow en Saluki, kunnen vergelijkbare wortels claimen. Hoewel de vloeiende vacht van de Lhasa nu wordt bewonderd vanwege zijn esthetische aantrekkingskracht, was zijn ontwikkeling essentieel om deze kleine hond het barre klimaat in de bergen van Tibet te laten overleven.

Het ras werd gehouden door de adel en religieuze klassen in Tibet, en werd zeer gewaardeerd om zijn gezelschap en sterke persoonlijkheid. Hun nut lag echter in hun achterdochtige en territoriale karakter, en de Tibetaanse naam voor het ras – Abso Seng Kye – vertaalt zich als ‘Bark Lion Sentinal Dog’. Het was de taak van deze kleine waakhonden om alarm te slaan als reactie op indringers of ongewone activiteiten, terwijl de veel grotere Tibetaanse Mastiffs fungeerden als het meer intimiderende fysieke afschrikmiddel. De Tibetanen geloofden dat de zielen van overleden monniken de lichamen van Lhasa Apsos bewoonden, en daarom was het eeuwenlang illegaal om het ras te kopen of verkopen; honden konden alleen als cadeau worden ontvangen, terwijl ze meestal als paar werden gegeven.

Verschijning

De Lhasa Apso is een kleine hond, maar is stevig en evenwichtig. Het meest opvallende kenmerk (indien losgelaten) is de lange, zware vacht, die niet zijdeachtig is, maar eerder een zekere ‘hardheid’ en weersbestendigheid behoudt. De onder vacht is zachter en dichter. Al deze kleuren worden als even wenselijk beschouwd, met als enige andere voorwaarde dat alle honden een zwarte neus moeten hebben.

Het ras heeft een kleine, licht afgeronde schedel met een goed gedefinieerde ‘stop’ als het voorhoofd afloopt naar de snuit. Het lange haar van het voorhoofd valt over de ogen, maar mag het zicht niet belemmeren, en het mag ook niet te kort worden geknipt, omdat dit de ogen kan blootstellen aan verwondingen door scherpe haarschachten. De donkere ogen moeten vrij groot en donker zijn en mogen niet uitsteken zoals bij sommige andere kleine rassen. Er mag geen wit in de ogen te zien zijn. De oren zijn klein maar hangend, met lange harige franjes.

Het lichaam van de lhasa moet langer zijn dan hoog, en de rug en lendenen moeten vol en goed gespierd zijn, evenals de bovenste achterpoten. De ledematen moeten recht zijn, zowel in rust als in beweging, om orthopedische problemen te voorkomen (zie hieronder), en de voeten zijn klein en rond, met dikke haargroei tussen de tenen en de voetzolen. De staartkoets weerspiegelt de houding van de hond, hoog en zwierig over de rug gezeten, waardoor het ras duidelijk zijn zelfverzekerde benadering van het leven kan uitdrukken. Er is weinig hoogteverschil tussen de seksen; terwijl mannetjes iets groter kunnen zijn, zijn zowel mannetjes als vrouwtjes gemiddeld ongeveer 25 cm bij de schouder en wegen ze ongeveer 7–8 kg.

Karakter en temperament

Lhasa’s worden vaak omschreven als komische karakters, wat te maken heeft met hun onafhankelijke en eigenwijze karakter. Als weerspiegeling van het doel waarvoor ze oorspronkelijk zijn gefokt, zijn ze meestal niet afhankelijk van hun eigenaren voor stimulatie, maar houden ze zichzelf liever bezig terwijl ze waakzaam elk nieuw geluid en elke nieuwe geur in huis of tuin bekijken. Ze kunnen behoorlijk veeleisende karakters zijn, en het is bekend dat ze constant de grenzen verleggen in een poging zichzelf te doen gelden als top hond, iets waar eigenaren voor moeten waken.

Het ras is van nature op hun hoede voor vreemden, en hoewel dit een wenselijke eigenschap van een waakhond kan zijn, is het noodzakelijk om dit enigszins te verbeteren door puppy’s vanaf jonge leeftijd te socialiseren om te voorkomen dat dit zich manifesteert als agressie op volwassen leeftijd. Lhasa Apso pups worden langzaam volwassen en zijn de eerste 2-3 jaar duizelig en speels, en velen zullen om deze reden ook traag zindelijk zijn.

Hoewel klein, zijn deze honden allesbehalve verlegen en met pensioen, en hebben ze snel bezwaar als ze ergens niet blij mee zijn. Dit kan een probleem zijn in gezinnen met kinderen, aangezien een Lhasa Apso zeker niet zal aarzelen om te happen als reactie op ruwe behandeling of onvoorspelbaar gedrag van een jong kind. Ze zijn echter erg loyaal aan hun baasjes en kunnen uiteraard goede huisdieren zijn voor oudere kinderen.

Training

Het opvolgen van de bevelen van een eigenaar is niet noodzakelijk iets dat voor veel Lhasa’s vanzelfsprekend is; ze hebben over het algemeen het gevoel dat zij degenen zijn die de instructies zouden moeten geven! Basistraining op het gebied van gedrag en gehoorzaamheid is echter natuurlijk mogelijk, en ze worden beoordeeld als ‘eerlijke’ werkintelligentie, wat betekent dat ze reageren op geduldige en aanhoudende training. Zoals al besproken, is socialisatie met vreemden en andere dieren van het grootste belang vanaf de puppytijd. Hoewel de Lhasa Apso is gefokt om vreemden te wantrouwen, mag deze eigenschap niet tot op het punt van openlijke agressie worden getolereerd bij het ontmoeten van nieuwe mensen, en positieve socialisatie-ervaringen vanaf jonge leeftijd zullen in dit opzicht helpen.

Omdat het ras langzaam rijpt, is zindelijkheidstraining vaak een frustrerend langdurig proces. Krattraining, waarbij de puppy een kleine ruimte krijgt, zoals een kooi om zijn eigen kooi te noemen, kan zeer nuttig zijn om ongelukken ’s nachts te voorkomen of terwijl de puppy een tijdje zonder toezicht wordt achtergelaten.

Gezondheid

Zoals bij elk ander ras, zijn er bepaalde gezondheidsproblemen waar u zich bewust van moet zijn in het ras.

Atopische dermatitis
Allergische reacties op ingeademde allergenen komen veel voor bij de Lhasa Apso. Dit is vaak een seizoen stoornis, met hoge pollenniveaus en verhoogde insectenactiviteit in het voorjaar en de zomer, wat leidt tot tekenen van jeuk en secundaire huidinfectie. Ideaal beheer betreft het voorkomen van blootstelling aan het allergeen, hoewel dit vaak niet haalbaar is.

Corneale dystrofie
Het hoornvlies is het heldere oppervlak aan de voorkant van het oog, dat normaal gesproken perfect glad is. Bij dieren met corneadystrofie kunnen zich op dit oppervlak putjes en depressies ontwikkelen, die problemen kunnen veroorzaken met ophopingen van afscheidingen en puin. Behandeling, indien nodig, is moeilijk, hoewel de meeste honden met deze aandoening niet ernstig worden getroffen en mogelijk geen speciale zorg nodig hebben.

Distichiasis
De groei van haren uit abnormaal gelegen follikels in of onder de oogleden, wat ongemak en irritatie veroorzaakt. Het verwijderen van deze follikels door een dierenarts is meestal eenvoudig, hoewel de haartjes erg fijn kunnen zijn, waardoor ze in eerste instantie moeilijk te vinden zijn.

Ectropion
Een veel voorkomende ontwikkelingsstoornis bij veel rassen, waarbij de oogleden naar binnen zijn gescrold, waardoor haren kunnen irriteren en het tere oppervlak van een of beide ogen kunnen beschadigen. Vereist meestal chirurgische correctie.

Factor IX-tekort
De Lhasa Apso is een van de rassen die vatbaar zijn voor deze aandoening, ook bekend als hemofilie B. Factor IX is een van een aantal uiterst belangrijke eiwitten die verantwoordelijk zijn voor een normale bloedstolling. De ‘stollingscascade’ die wordt veroorzaakt door schade aan de wanden van bloedvaten, verloopt niet normaal bij aangetaste dieren, wat resulteert in langdurige of hevige bloeding na verwonding.

Inguinal Hernia
Dit komt vooral veel voor bij vrouwelijke Lhasa-puppy’s, waar het lieskanaal, in de lies, niet volledig wordt gevormd, waardoor vet, darm of andere buikinhoud kan uitsteken en net onder de huid kan zitten. Dit kan worden gezien of gevoeld als een zachte zwelling en moet, indien aanwezig, operatief worden gecorrigeerd om problemen, zoals het ontstaan ​​van darmwurging, te voorkomen.

Ziekte van de tussenwervelschijf
Gezien bij honden van middelbare en oudere leeftijd, wanneer degeneratie van de schokabsorberende tussenwervelschijven van de rug leidt tot zenuwcompressie, pijn of zelfs paraplegie. Reageert in de meeste gevallen op conservatieve behandeling met pijnverlichting en rust, maar kan soms een chirurgische ingreep vereisen.

Heupdysplasie
Misvorming van een of beide heupgewrichten is een veel voorkomende bevinding bij jonge honden. Getroffen dieren mogen niet voor de fokkerij worden gebruikt, omdat er een sterke genetische basis is voor de aandoening.

Keratoconjunctivitis Sicca
Een andere veel voorkomende aandoening van de ogen, deze aandoening is algemeen bekend als ‘droge ogen’ en is het gevolg van auto-immuun schade aan traan producerende klieren. Dit komt vaak voor als reactie op veelgebruikte anesthetica en antibiotica of als gevolg van atopische dermatitis.

Patellaire luxatie
Normale positionering en beweging van de patella (knieschijf) is afhankelijk van een rechte ledemaatconformatie. Personen met een licht gebogen been kunnen last hebben van dit probleem, waarbij de patella, meestal in mediale richting, uit de groef glijdt waarin hij zou moeten zitten, wat kreupelheid en wisselend ongemak veroorzaakt.

Progressieve retinale atrofie
Dit veel voorkomende oculaire probleem kan optreden bij jonge volwassen Lhasa’s, wat kan leiden tot visusstoornissen en mogelijk blindheid.

Nierdysplasie
Bij sommige Lhasa Apso pups wordt een ontoereikende nierfunctie gezien als gevolg van een abnormale ontwikkeling van een of beide nieren. Dit veroorzaakt problemen bij het handhaven van de vocht- en elektrolytenbalans, waardoor honden vanaf zeer jonge leeftijd excessief moeten drinken en plassen.

Sebaceous adenitis
Een veel voorkomende oorzaak van haaruitval en dermatitis, veroorzaakt door immuun gemedieerde ontsteking in de talgklieren van de huid. Getroffen honden hebben mogelijk een combinatie van systemische en actuele medicatie nodig om het probleem te beheersen.

Oefeningen

Lhasa Apso’s zijn niet bijzonder atletische honden en vereisen niet veel gestructureerde oefeningen, waarbij ze het grootste deel van hun energie besteden aan routinematig patrouilleren in hun territorium. Een of twee korte wandelingen per dag zouden voor de meeste honden voldoende moeten zijn. Zoals bij elk ras, hebben ze baat bij de toegang tot een tuin voor de fysieke en mentale stimulatie die dit biedt, maar het ras kan indien nodig goed overweg met het binnenleven.

Uiterlijke verzorging

De vacht van de Lhasa Apso vereist veel werk als hij op zijn volle lengte wordt gehouden, omdat hij vatbaar is voor klitten en knopen. Als het wordt verwaarloosd, is het vaak nodig om de hele haarvacht strak te scheren, omdat matten zich snel opbouwen, strak op de huid worden en pijnlijk of onmogelijk te plagen zijn met borstelen of kammen. De taaie bovenvacht heeft ook de neiging om stof en vuil aan te trekken en eraan vast te houden, en regelmatig baden is vereist om het in goede staat te houden. Hoewel voor sommige van dit werk een professionele trimmer kan worden ingezet, is het waarschijnlijk dat de meeste eigenaren van Lhasa ongeveer 2 uur per week moeten besteden om de vacht van hun hond te onderhouden.

Lhasa’s zijn vatbaar voor tandsteen en kunnen daarom later in hun leven gebitsproblemen krijgen, dus het is raadzaam om vroeg te beginnen met het tandenpoetsen van de puppy om dit als een routinematig onderdeel van de verzorging te introduceren. Bij gebrek aan lange wandelingen op verharde oppervlakken, zullen de meesten ook hun nagels minstens eens per 8 weken moeten knippen.

Plaats een reactie