Segugio Italiano

De Segugio Italiano is een Italiaanse jachthond die in zijn thuisland al zeker de laatste 2000 jaar op het spoor van wilde zwijnen is geweest en daar nog steeds een zeer populair ras is. Wees echter niet verbaasd als u niet bekend bent met de Segugio, want er is in de afgelopen 10 jaar geen enkele geregistreerd in Nederland, wat betekent dat iedereen die een van deze prachtige honden wil aanschaffen, moet zoeken het uit het buitenland. Als jachthond heeft hij een sterke drang om te jagen, maar hij wordt nu net zo vaak gehouden als een huisdier, en het is een vriendelijk, zachtaardig karakter dat geschikt is voor elk huis zonder kleine huisdieren. Zoals je van een roedeldier mag verwachten, is hij erg sociaal met andere honden.

Een deel van de jachttechniek van de Segugio houdt in dat je luid en melodieus blaft wanneer je op een geurspoor bent. Op deze manier kan het elke ondergedoken prooi doen schrikken, waardoor ze voor het geweer van de jager rennen. Hij kan deze stem ook goed gebruiken als waakhond, maar zijn muzikale kwaliteiten worden misschien niet gewaardeerd door buren, dus de Segugio moet niet alleen gelaten worden en zich vervelen, wanneer hij waarschijnlijk begint te zingen. Het is een ras dat bedoeld is voor lange periodes van krachtige lichaamsbeweging, en hetzelfde moet worden geboden als het als huisdier leeft om te voorkomen dat zwaarlijvigheid en frustratie optreden. Opmerkelijk is dat er geen erkende erfelijke gezondheidsproblemen zijn in de Segugio Italiano, en het heeft een levensverwachting van 11 tot 13 jaar.

Over & geschiedenis

Dit is echt een oud ras, hoewel het onmogelijk is te bewijzen dat het door Fenicische handelaren naar Italië is gebracht. Ter ondersteuning van deze theorie hebben sommigen gewezen op de fysieke overeenkomsten van het ras met andere honden uit het Midden-Oosten, zoals de faraohond, maar DNA-bewijs van hun relatie ontbreekt. Wat waarschijnlijker is, is dat de Segugio zijn oorsprong vond in het oude Frankrijk (of Gallië) in de pre-Romeinse tijd met de Segusische stam van de regio, en werd geadopteerd door de Romeinen bij hun invasie van het land.

Van de beruchte keizer Caliguli was bekend dat hij met een troep van deze honden jaagde, en de Segugio werd rond deze tijd vaak afgebeeld in beelden van Diana, de godin van de jacht. Voorbeelden van dergelijke sculpturen zijn te vinden in musea in Italië, het Vaticaan en elders in Europa.

Segugios jaagde traditioneel in zeer grote groepen van wel honderden individuen, en het was niet alleen zo bedreven als de Bloedhond in het opsporen van prooien, het had ook het instinct en de wil om het te vangen of te doden als de jager afwezig was. De populariteit van het ras, of in ieder geval zijn faam, leek een hoogtepunt te bereiken tijdens de Renaissance, aangezien het een favoriete muze was van veel schilders, maar de vraag naar de diensten van de Segugio nam af in de volgende eeuwen, en het werd enigszins zeldzaam tegen het einde van de negentiende eeuw.

Gelukkig werd het nieuw leven ingeblazen, mogelijk met de introductie van wat Mastiff bloed in de stamboom, en werd het ook gevormd tot een hond die in kleinere groepen kon werken, of zelfs alleen, waardoor het een meer veelzijdige werkhond werd. Dit maakte het op zijn beurt aantrekkelijker voor individuele jagers, en hoewel het er nooit echt in is geslaagd om buiten de Italiaanse grenzen te komen, wordt het nu gerangschikt als een van de tien meest populaire hondenrassen in zijn geboorteland.

Verschijning

De Segugio Italiano is een hond van gemiddelde proporties, met een sterk frame en een slanke, gespierde bouw. Zijn grote, lange kop is in lengte gelijk verdeeld tussen snuit en schedel, met hun contouren licht divergerend gezien vanaf de zijkant, waardoor de Segugio de Romeinse neus heeft die bij verschillende Italiaanse rassen wordt gezien. De schedel is van bovenaf gezien opvallend ovaal van vorm en de snuit is zo breed als je zou verwachten bij een hond die zo afhankelijk is van zijn scherpe reukvermogen. De lippen zijn fijn en dun, en de bovenlip hangt niet over de onderkaak. De amandelvormige ogen van de Segugio hebben een donkere okerkleur en dragen altijd een vriendelijke uitdrukking, terwijl de brede, driehoekige oren laag aan de zijkant van het hoofd zijn geplaatst en door hun vorm naar voren worden getrokken om ver in de lengte te reiken. van de snuit.

De hals heeft de vorm van een afgeknotte kegel en heeft lange, slanke spieren, wat hem een bijna sierlijk aspect geeft. In hoofdlijnen past het lichaam netjes in een vierkant, waarbij de rug net zo lang is als de hond lang is. Het frame is breed en stevig, maar niet omvangrijk, en de bogen van de schoft en lendenen zijn niet erg uitgesproken. De Segugio heeft een ongebruikelijk dunne staart die hoog op de croupe staat en bijna tot aan het spronggewricht reikt. Zijn borst is diep, maar niet erg breed, en de buik is vlak, zonder een duidelijke plooi.

De ledematen zijn lang en slank, met een goede hoeking van de gewrichten, en de onderste ledematen hebben voldoende botdichtheid om de wendingen en stoten van het doorkruisen van oneffen terrein te weerstaan. De poten hebben strakke, goed gebogen tenen, dicht haar en taaie, leerachtige kussentjes; functies die weer helpen bij het jagen over ruw terrein. De Segugio Italiano kan ofwel een korte, gladde vacht hebben, of een langere, pezige vacht, wat betekent dat individuen zeer verschillende oppervlakkige verschijningen kunnen hebben. Het haar is ofwel een tint fawn of een combinatie van zwart en bruin van kleur, waarbij enkele kleine witte aftekeningen zijn toegestaan. Mannetjes wegen tussen de 20 en 28 kg, en vrouwtjes 18 tot 26 kg, met een respectieve lengtebereik van 52-58 en 48-56 cm.

Karakter en temperament

Ondanks zijn jachtvaardigheid is de Segugio een vriendelijke, zachtaardige hond die zich heel goed kan aanpassen aan het leven als huisdier – tenminste, in huizen zonder katten of andere kleine dieren. Zoals typerend voor een hond, vertoont hij een zekere mate van onafhankelijkheid en is hij niet aanhankelijk, maar hij heeft wel veel gezelschap nodig, ofwel een familielid beschikbaar hebben, ofwel een klein deel van de dag met andere honden. Het is een uitstekende waakhond en blaft betrouwbaar als hij iets verdachts hoort, maar hij is niet agressief en vormt geen gevaar voor bezoekers van het huis.

Training

Hoewel de Segugio misschien een beetje eigenwijs is, is het ook een intelligente hond en redelijk gretig om te behagen, dus hij kan meestal vrij gemakkelijk worden getraind zodra hij de juiste prikkels krijgt in de vorm van lof en af en toe een traktatie. Zijn muzikale stem kan hoofdpijn veroorzaken bij buren, vooral als de hond zich verveelt of rusteloos is, en het aanleren van een “stil” commando kan een zeer nuttig onderdeel vormen van het trainingsregime voor elke jonge Segugio.

Gezondheid

Helaas zijn er maar weinig andere rassen die beweren zo gezond te zijn als de Segugio Italiano. Op basis van het momenteel beschikbare bewijs lijkt het niet bijzonder vatbaar te zijn voor een van de veelvoorkomende aandoeningen die we allemaal gewend zijn te zien in stambomen. Dit wil niet zeggen dat het geen aantal gezondheidsproblemen kan krijgen – gewoon dat het niet waarschijnlijker is dan welke andere hond dan ook. Het enige potentiële probleem dat kan optreden vanwege de conformatie van de Segugio is:

Maag dilatatie en volvulus
Deze aandoening komt het meest voor bij honden die te snel na het eten intensieve lichaamsbeweging ondernemen en omvat een abrupte rotatie van de maag rond zijn lange as. Deze torsie belemmert de uitgang van voedsel en vloeistoffen uit de maag, waardoor deze dramatisch opzwelt.

Tekenen zijn onder meer een snelle opgezette buik, onproductief kokhalzen, zwakte en instorten. Een spoedoperatie is nodig om te voorkomen dat dit een fataal probleem wordt. GDV kan het beste worden vermeden door kleine, regelmatige maaltijden te geven en door lichaamsbeweging gedurende ten minste 90 minuten na het eten te vermijden.

Oefeningen

Segugio Italianos zijn meer dan in staat om een hele dag in het veld te jagen, gedurende welke tijd ze bijna constant in beweging zijn, en ze hebben een overvloed aan uithoudingsvermogen. Het zijn echter over het algemeen vrij energiezuinige honden thuis, tenzij iets hen opwindt, wanneer ze in staat zijn om in actie te komen. Desalniettemin hebben ze veel beweging nodig om hun fysieke en mentale welzijn te behouden, en eigenaren moeten plannen om elke dag minstens twee uur te besteden aan wandelen of andere activiteiten.

Uiterlijke verzorging

Personen met een gladde vacht hoeven misschien alleen wekelijks te worden geborsteld, maar degenen met de pezige vorm van de vacht moeten deze mogelijk ook meerdere keren per jaar met de hand laten strippen om dood haar te verwijderen en een gezonde groei te bevorderen. De Segugio heeft zwarte nagels, en hoewel deze om de paar weken moeten worden geknipt, kan het nodig zijn om dit te laten doen door een trimmer of dierenarts, in ieder geval totdat de eigenaar zeker weet hoeveel er veilig kan worden verwijderd zonder de vaat te vangen. snel door het midden van de nagel rennen.

Plaats een reactie