Mechelse Herder

De Mechelse herder is een herdershond die nauw verwant is aan de andere drie rassen van de Belgische Herder. Een zwartbruine korte vacht met een zwarte snuit onderscheidt deze hond van zijn verwanten, hoewel hij op alle andere manieren grotendeels identiek is. Bekend om hun veelzijdigheid, is de Mechelse herder zowel een sociaal gezinshond als een intelligente werkhond en wordt hij vaak gebruikt voor politiewerk, naast andere respectabele rollen. Afkomstig uit de Belgische regio Mechelen, is dit ras nu wereldwijd behoorlijk populair geworden.

Over & geschiedenis

Een van de vier van de Belgische herder, de Mechelaar, onderscheidt zich gemakkelijk door zijn zwartbruine vacht en zwart masker. De Mechelse herder deelt zijn geschiedenis met de andere drie soorten Belgische herder de Groenendaeler, Laekense en Tervuren. Internationaal is er een levendig debat over de vraag of de vier typen van de Belgische herder inderdaad op zich echte rassen zijn, of variëteiten van het ene ras (de Belgische herder). Veel organisaties nemen verschillende standpunten in over deze kwestie, waarbij de FCI (samen met een groot aantal kennelclubs, zoals de Raad van beheer) ze documenteert als ras soorten, en de Nieuw-Zeelandse Kennel Club ze classificeert als vier verschillende rassen.

Het echte keerpunt in de geschiedenis van de Belgische Herder was in 1891, toen professor Reul van de Belgische school voor diergeneeskunde (Cureghem) groepen honden verzamelde en bewust ras voorbeelden begon te definiëren en een standaard begon te ontwerpen, met als doel de eigenschappen van de dieren na verloop van tijd. Rond dezelfde tijd werd de Belgian Shepherd Dog Club, of ‘Club du Chien de Berger Belge’, opgericht. Vrij snel daarna, in 1901, werd de Belgische Herder een geregistreerde en erkende dekreu.

De Mechelse herder zou afkomstig zijn uit de Belgische stad Mechelen (of Mechelen in het Vlaams) en dankt zijn naam aan deze locatie. In 1898 vormde de stad een club voor wat toen werd omschreven als ‘reekalf Belgische herders’. Op dat moment begon de landelijke herder uit de mode te raken en men was van mening dat het ras in plaats daarvan moest worden beoordeeld door deel te nemen aan proeven. In 1903 kwam een Mechelse herder genaamd Cora van’t Optewel op de eerste plaats. In de daaropvolgende decennia waren het de Mechelse Herdershond en de Groenendaeler die het populairst waren van de vier rassen – velen werden gekozen voor internationale export.

Traditioneel gebruikt als herdershond op het vasteland van Europa, lijkt de Mechelse herder erg op (en waarschijnlijk zeer nauw verwant aan) andere lokale werkende rassen, waaronder de Duitse herder en de Nederlandse herder. Tegenwoordig wordt de Mechelse herder vaak gezien als een familiehuisdier en op hondenshows, hoewel hij ook vaak wordt gebruikt als een functionerend lid van de samenleving, de politie en het leger bijstaat en zowel als waakhond als waakhond fungeert. Vanwege hun aanpassingsvermogen is dit ras relatief goed bekend en wereldwijd populair, vooral in Amerika.

Verschijning

De Mechelse herder is misschien wel de Belgische herder die het vaakst wordt verward met de Duitse herder, omdat hij fysiek veel lijkt op zijn Duitse neef, hoewel zijn lichaam meer vierkant van vorm is. Met een mahonie en zwarte vacht en een zwart masker op het gezicht, kan de korte vacht van de Mechelse herder ook een agouti effect hebben (zwarte punten). Klassiek zal de onderkant van de Mechelse herder meer een lichtbruine kleur hebben. Een klein aantal witte aftekeningen is acceptabel op de vacht. Het is de vacht die de Mechelse herder onderscheidt van de andere drie Belgische herders.

Dankzij hun trotse houding en behendige bewegingen is er iets vorstelijks aan het exterieur van de Mechelse herder. Dit ras is een middelgrote tot grote werkhond en heeft een atletisch lichaam. Net als de andere Belgische herders bereiken mannetjes een hoogte van 60 tot 68 cm, terwijl vrouwtjes iets kleiner zijn, met een schofthoogte van 56 tot 62 cm. De grotere mannetjes wegen tussen de 25 en 30 kg, terwijl de vrouwtjes ongeveer 20% minder wegen, namelijk 20 tot 25 kg.

Karakter en temperament

In tegenstelling tot veel waakhonden, mag de Mechelse herder nooit overdreven agressief zijn, noch zijn ze verlegen of gereserveerd. Zelfverzekerd in hun capaciteiten, zullen ze hun familie en eigendommen op een evenwichtige en assertieve manier beschermen en altijd alert zijn. Door een sterke band met hun families kan de Mechelse herder in het begin op zijn hoede zijn voor vreemden. Ze zullen dan de neiging hebben om naar hun meester te kijken voor instructies over het al dan niet opnemen van de ‘indringer’ in hun huis.

Indrukwekkend intelligent, de Mechelse herder heeft de neiging om zeer gespannen en angstige, vaak overdenkende situaties te worden. Het zijn meestal de meer actieve en drukke Mechelse herdershonden die het meest stabiel zijn.

Training

Wereldwijd bekend om hun trainbaarheid en gehoorzaamheid, is de Mechelse herder zeker een van de beste honden ter wereld om te trainen. Trainers moeten repetitieve of saaie sessies vermijden, aangezien deze slimme hond veel verschillende interactie vereist en waar mogelijk uitdagende taken moet krijgen. Vanwege hun potentieel gevoelige persoonlijkheid, moet elke vorm van negatieve bekrachtiging worden vermeden, omdat dit alleen maar kan leiden tot afkeer en verzet. Met voorouders die dienden om vee te bewaken, is er altijd potentieel voor agressie in dit ras, hoewel dit met voldoende training en de juiste socialisatie gemakkelijk te voorkomen zou moeten zijn.

Gezondheid

Er zijn nogal wat medische aandoeningen waarvan eigenaren van de Mechelse Herder op de hoogte moeten zijn. Er zijn verschillende verwondingen waar de werkhond bijzonder vatbaar voor is, waaronder traumatisch tandletsel, zoals gebroken hoektanden en staartblessures. Alle leden van het ras zijn vatbaar voor de volgende gezondheidsproblemen:

Tekenen om op te letten zijn onder meer: plotseling opgeblazen gevoel in de buik, hijgen, kokhalzen en kwijlen. Een aangetaste hond moet in geval van nood naar een dierenarts worden gebracht, waar een operatie wordt geadviseerd om de maag weer in positie te brengen. Sommige chirurgen zullen dan de maag op zijn plaats vastzetten om herhaling te voorkomen.

Heupdysplasie
Een orthopedische aandoening die veel raszuivere Mechelse herdershonden treft, mensen met heupdysplasie zullen kreupelheid van de achterpoten vertonen die met de leeftijd erger wordt. Een dierenarts zal röntgenfoto’s maken om de heupen van alle ras leden te beoordelen, en degenen met heupdysplasie mogen zich niet voortplanten.

Elleboogdysplasie
Net als bij heupdysplasie, moet bij Mechelse Herdershonden worden gescreend op elleboogdysplasie, en degenen die lijden aan deze slopende orthopedische aandoening moeten worden gecastreerd om te voorkomen dat hun nakomelingen deze levens beperkende aandoening erven.

Epilepsie
Jonge, gezonde Mechelse herdershonden die plotseling en zonder duidelijke reden epileptische aanvallen krijgen, kunnen aan epilepsie lijden. Hoewel bij milde gevallen misschien geen interventie nodig is, hebben sommige dieren levenslange medicatie nodig.

Een dier dat aan een aanval lijdt, moet kalm worden gehouden in een stille, donkere kamer en mensen mogen hun hoofd niet benaderen vanwege het risico gebeten te worden. Eigenaren moeten onmiddellijk hun dierenkliniek bellen.

Atopie
Een van de meest voorkomende gezondheidsproblemen bij honden, atopische dermatitis of atopie, kan resulteren in een levenslange jeukende en geïrriteerde huid die oplaait. Voor sommige Mechelse herdershonden kan een oorzaak worden vastgesteld en voorkomen, terwijl andere mogelijk medicatie nodig hebben om hun symptomen onder controle te houden.

Pannus
Chronische oppervlakkige keratitis of pannus is een aandoening die ervoor zorgt dat er zich een film vormt over het oog of de ogen van een Mechelse herder die progressief erger wordt als deze niet wordt behandeld.

Haemangiosarcoom
Een hemangiosarcoom is een kwaadaardige tumor van bloedvatcellen die op verschillende plaatsen kan voorkomen, maar vaak op de milt wordt aangetroffen. Sommige tumoren kunnen worden verwijderd, vooral als de diagnose vroeg wordt gesteld, en veel dieren zullen baat hebben bij aanvullende therapieën, zoals chemotherapie.

Oefeningen

Door de jaren heen gebruikt om lange en vermoeiende dagen te werken, heeft de Mechelse Herder een hoge behoefte aan dagelijkse lichaamsbeweging en houdt ervan om actief te blijven. Hoe meer afwisselende en uitdagende taken ze kunnen uitvoeren, hoe beter, en ze blinken echt uit in behendigheid, gehoorzaamheid en een reeks andere hondenactiviteiten.

Als een onervaren eigenaar niet voldoende lichaamsbeweging en mentale stimulatie biedt, is het heel goed mogelijk dat de Mechelse herder gefrustreerd raakt en zich kan gedragen. Met een dikke, dubbele vacht, moet de Mechelse herder één of twee keer per week worden geborsteld, hoewel hij vanwege hun kortere vacht meestal minder onderhoud vergt dan de andere Belgische herders. Eigenaren moeten zich ervan bewust zijn dat ze zware shedders kunnen zijn.

Uiterlijke verzorging

Met een dikke, dubbele vacht, moet de Mechelse herder één of twee keer per week worden geborsteld, hoewel hij vanwege hun kortere vacht meestal minder onderhoud vergt dan de andere Belgische herders. Eigenaren moeten zich ervan bewust zijn dat ze zware shedders kunnen zijn.

Plaats een reactie