Griffon Nivernais

De Griffon Nivernais is een zeldzame en oude Franse jachthond die in de jaren 1920 werd gefokt uit verschillende hondenrassen, waaronder de Grand Griffon Vendeen. Ze worden het best herkend vanwege hun hondenhondenkenmerken en hun ruige vacht. Ze kunnen een grote verscheidenheid aan wild achtervolgen en jagen en hebben naam gemaakt op het veld door met succes te kunnen werken onder verschillende omstandigheden.

Een onafhankelijke hond die soms eigenwijs kan zijn, de Griffon Nivernais is geen goede keuze voor de beginnende eigenaar. Ze zijn slecht geschikt voor het stadsleven en vereisen toegang tot de natuur en veel dagelijkse beweging. Hoewel ze een uitdaging kunnen zijn om te trainen en een hond die zich snel verveelt, is dit ras een uitstekende aanvulling op het huishouden onder de juiste omstandigheden.

Over & geschiedenis

De originele Griffon Nivernais staat bekend als een oude hond die meer dan 700 jaar geleden werd ontwikkeld in de voormalige regio Nivernais in Frankrijk. Rasleden worden vaak gegroepeerd met de andere Bleu de Gascogne honden: de Petit Bleu de Gascogne, Grand Bleu de Gascogne en de Bassett Bleu de Gascogne. Deze vier Franse rassen staan bekend om hun vermogen om op zowel klein als groot wild te jagen, evenals hun bereidheid om alleen of in een roedel te werken.

Met een vleugje royalty in hun geschiedenis, wordt er vaak gezegd dat de Griffon Nivernais-honden een favoriet waren van koning Lodewijk IX en in het verleden zelfs bekend stonden als Chien Gris de St Louis . Over de oorsprong van het ras wordt veel gedebatteerd, waarbij sommigen beweren dat ze afstammen van de oude Gallische windhond, terwijl anderen suggereren dat hun voorouders in feite de Bulgaarse Barak- honden zijn, die grof harige jachthonden uit Bulgarije zijn.

Er wordt gedacht dat de Griffon Nivernais-hond traditioneel werd gebruikt om op zwijnen en wolven te jagen. Ze werden op grote schaal gebruikt door edelen, en dus nam hun populariteit begrijpelijkerwijs af na de Franse Revolutie. Gelukkig voor het ras werden ze ook gebruikt door boeren en boeren, die op hen jaagden en het vee beschermden dat ze bezaten. Desondanks was het ras bijna uitgestorven en beleefde het een enigszins renaissance in de jaren 1920 toen verwante honden, zoals de Grand Griffon Vendéens en de Otterhound, mochten kruisen en het aantal versterken, wat leidde tot de ‘reconstructie’ van het ras.

Pas tegen het einde van de 20e eeuw begon er een gezamenlijke inspanning om het ras te beschermen en de populatie te vergroten. In de jaren negentig erkende de Raad van beheer het ras binnen hun geurhondengroep en verschillende Griffon Nivernais honden werden internationaal geëxporteerd naar landen als Canada en de VS. Hoewel het nog steeds als een zeldzaam ras wordt beschouwd, is er de laatste jaren een hernieuwde belangstelling voor deze Franse hond.

Verschijning

Misschien wel het meest herkenbare fysieke kenmerk van de Griffon Nivernais is zijn lange, ruige en onverzorgde vacht. Ze moeten harige oren hebben, evenals een snor en borstelige wenkbrauwen. Hun vacht kan grijs, wolf grijs of blauwgrijs zijn. Ze mogen geelbruine en fawn aftekeningen hebben, evenals wat witte en zwarte vacht. Mannetjes staan op 55 tot 62 cm bij de schoft, terwijl het vrouwtje van het ras een hoogte van 52 tot 60 cm bereikt. Beide geslachten wegen tussen de 22 en 25 kg.

Ras leden hebben een lange en platte kop, met een grote zwarte neus en donkerbruine, alerte ogen. Hun tere oren zijn hangend en moeten de voorkant van hun gezicht bereiken. Hun rechthoekige lichaam is matig gespierd met een diepe borst en een lichte boog in hun rug. Ze moeten lange, ovaalvormige voeten hebben die donker gepigmenteerd zijn. Hun staart is bedekt met veel ruwe vacht en wordt iets over hun rug gedragen.

Karakter en temperament

De Griffon Nivernais is een jachthond in zijn kern en staat vooral bekend om zijn uithoudingsvermogen op het veld en zijn uitstekende geurvermogen. Ze moeten moedig zijn en hun prooi te allen tijde met vertrouwen tegemoet treden. Ze worden nooit geïntimideerd tijdens het werk en zelfs wanneer ze een groot wild zwijn tegenkomen, zullen de Griffon Nivernais hun jachttaken ijverig uitvoeren. Ze worden grotendeels geprezen om hun melodieuze stem wanneer ze op jacht zijn.

De Griffon Nivernais heeft zo lang in roedels gewerkt en is zeer tolerant ten opzichte van andere honden en zal vaak tevreden naast hen bestaan. Hetzelfde kan niet gezegd worden voor kleinere huisdieren zoals konijnen en katten, omdat ze deze alleen in uitzonderlijke omstandigheden goed verdragen.

Ondanks dat hij vele eeuwen heeft gewerkt om in zijn levensonderhoud te voorzien, is de Griffon Nivernais een vriendelijke hond die goed overweg kan met gezinnen en toegewijd zal worden aan zijn eigenaar. Voorzichtigheid is geboden bij jonge kinderen, en het is essentieel dat een jonge Griffon Nivernais wordt blootgesteld aan mensen van verschillende leeftijden, waardoor hun acceptatie wordt aangemoedigd.

Frustrerend genoeg kan de Griffon Nivernais vatbaar zijn voor het ontwikkelen van hinderlijke gewoonten als hij thuis te weinig te doen heeft is. Ze gebruiken hun energie vaak om urenlang te blaffen, tuinen op te graven en aan deuren te krabben. Dit onaangename gedrag kan worden vermeden door ervoor te zorgen dat deze hond dagelijks voldoende mentale en fysieke stimulatie krijgt.

Training

Het trainen van een Griffon Nivernais tot geur en parcours is een wandeling door het park, maar als je ze vraagt om taken uit te voeren die hen vreemd zijn, zoals gehoorzaamheidstraining of behendigheid, kan dit verschillende resultaten opleveren. Dit ras staat erom bekend dat het een onafhankelijke streak heeft en ze kunnen vaak terughoudend zijn om bevelen op te volgen die ze niet leuk vinden. Deze opzettelijke neigingen betekenen dat ze het meest geschikt zijn voor die stevige trainers die ervaring hebben met vergelijkbare hondenrassen.

Als intelligente hond zullen ze een trainer respecteren die consistent en duidelijk is in hun instructies. Als een trainer niet gerespecteerd wordt, zal hij merken dat zijn verzoeken vaak worden genegeerd; de Griffon Nivernais die blij was geen acht te slaan op de gegeven aanwijzingen en te blijven doen wat ze maar wilden.

Gezondheid

Een hondenras dat ongeveer 12 jaar oud zal worden, de Griffon Nivernais lijdt niet aan een slechte gezondheid. De volgende condities moeten worden gecontroleerd:

Heupdysplasie
Een relatief veel voorkomende orthopedische aandoening, heupdysplasie, is het gevolg van de ontwikkeling van heupgewrichten die niet correct zijn gevormd. Aangetaste honden zullen geleidelijk kreupel en ongemakkelijk worden op hun achterpoten.

Progressieve retinale atrofie
Dit is een progressief verlies van gezichtsvermogen dat optreedt als gevolg van de vernietiging van de staafjes en kegeltjes in het oog. Het is een erfelijke ziekte die momenteel niet kan worden behandeld of genezen. Gewoonlijk zullen honden vroeg in de loop van de ziekte tekenen van ‘nachtblindheid’ vertonen voordat ze volledig blind worden.

Oor infecties
Het is het lot van veel jachthonden, vooral die met lange en hangende oren, dat ze vatbaarder zijn voor het ontwikkelen van oorontstekingen dan de gemiddelde hond. In de eerste paar dagen van een infectie kan een eigenaar merken dat de hond meer dan normaal zijn hoofd schudt of af en toe aan zijn oor krabt.

Naarmate de aandoening vordert, is het waarschijnlijk dat de eigenaar een slechte geur opmerkt en bij onderzoek zal zien dat het oor van de hond rood is en vol afscheiding of wasachtig puin. Sommige honden kunnen zelfs onwel lijken en gaan van hun voer af. De meeste oorontstekingen kunnen onmiddellijk worden behandeld met een kuur met medicinale druppels.

Oefeningen

Als een Griffon Nivernais niet de grote hoeveelheid lichaamsbeweging krijgt die ze nodig hebben, zal het een beslissing zijn waar een eigenaar spijt van zal krijgen, omdat ze onvermijdelijk in opstand zullen komen in het huis met onophoudelijk geblaf en de vernietiging van huishoudelijke artikelen. Ze hebben toegang tot de buitenlucht nodig en genieten van de gelegenheid om van lood af te dwalen en hier en daar geuren op te pikken. Het appartementsleven wordt niet aangeraden, en in plaats daarvan geeft dit ras de voorkeur aan een landelijke levensstijl, bij voorkeur met ad lib toegang tot de natuur.

Uiterlijke verzorging

De resistente vacht van de Griffon Nivernais wordt zelden vuil of klit. Het vereist niet vaak baden en poetsen, niet meer dan één keer per week. Het kan sommige eigenaren frustreren dat de vacht er onverzorgd blijft uitzien, zelfs na een lange en grondige poetsbeurt! Het belangrijkste is dat de oren van de Griffon Nivernais regelmatig gecontroleerd en schoongemaakt moeten worden. Zonder dit is de kans groot dat ze oorontstekingen krijgen (otitis externa).

Plaats een reactie