De Bocker, ook wel bekend als de Beaker of Coagle is een kruising tussen een Beagle en een Cocker Spaniël. Hun middelgrote en lieve karakter maakt ze een goede keuze voor actieve gezinnen, waarbij de Bocker vrolijk, loyaal en beschermend is. Bockers zijn intelligent maar snel afgeleid, wat betekent dat hun baasje tijd moet besteden aan training of het risico loopt dat hun huisdier wegloopt.

Gezien de nieuwheid van de Bocker kruising, is er weinig bekend over ras gerelateerde gezondheidsproblemen. Ze komen echter uit een relatief gezonde stam met als belangrijkste potentiële probleemgebieden progressieve retinale atrofie, anuszakcarcinoom of schijfziekte.

Over & geschiedenis

De Bocker is een nieuweling in de buurt en hun verhaal is dus dat van de ouderrassen.

bolcom

De Beagle
Het Beagle hondenras gaat terug tot het 16e-eeuwse Engeland, met hun voorouders die teruggaan naar Beagle achtige honden die worden beschreven in oude Romeinse en Griekse documenten. Inderdaad, hun verre voorouder, de Talbot Hound , kwam waarschijnlijk naar de Engelse kust met de invasie van Willem de Veroveraar in 1066.

Die vroege Beagles waren kleiner dan de moderne hond met de ‘Glove’ of ‘Pocket’ Beagle populair bij de Plantagenet’s en Tudors. Als jachthond was de Foxhound populairder, maar in de jaren 1800 vond selectief fokken van grotere Beagles plaats om het ras vast te stellen waarmee we meer vertrouwd zijn als de moderne Beagle.

De Cocker Spaniël
De Cocker Spaniël heeft zijn oorsprong in Spanje, het woord ‘spaniël’ betekent inderdaad ‘Spaanse hond’. In de 19e eeuw werden spaniëls geclassificeerd als speelgoed (metgezel) of als jachthond. De jachthonden werden verder onderverdeeld in honden die het beste op het land of in het water werkten. De term Cocker Spaniël werd gebruikt om hun jachtvermogen te beschrijven (uitstekend in het wegspoelen van Woodcock) in plaats van een apart ras.

In de 19e eeuw gaf het selectief fokken van honden die uitblonken in het wegspoelen van Woodcock de oorsprong van het Cocker Spaniël ras dat we vandaag herkennen.

Verschijning

De Bocker is een lief uitziende kerel met hangende oren op kin lengte, een breed voorhoofd, middellange snuit en een vriendelijke, intelligente uitdrukking. Het is een middelgrote hond met sterke ledematen en een actieve houding om zich heen. De Bocker heeft een rechte staart die waarschijnlijk kwispelt of onder de aandacht wordt gehouden.

Gezien de aard van hybride honden om naar een van de ouders te gaan of om een echte kruising van beide te zijn, zullen geen twee Bocker-pups er hetzelfde uitzien. Die Bockers met echt gemengde genen hebben een korte tot middellange vacht. De vachtkleur varieert van bruin of rood van de Cocker tot gedeeltelijk gekleurde vacht met wit met bruin of zwart of beide.

bocker hondenras

Karakter en temperament

Wanneer ze van jongs af aan worden gesocialiseerd, zijn zowel Beagles als Cocker Spaniels blije, vriendelijke honden die van mensen houden. Er zijn echter zeldzame gevallen van bepaalde Cockers met episodes van niet-uitgelokte agressie (de zogenaamde ‘Cocker-woede’), waarvan wordt aangenomen dat ze een erfelijke component hebben. Daarom zouden Bockers op papier vrolijke, innemende honden moeten zijn, maar er kan een vreemde uitzondering hierop zijn met een hond die vatbaar is voor agressie.

Maar laten we met de overgrote meerderheid gaan en deze vriendelijke, energieke honden zeggen die gedijen in menselijk gezelschap. Ze zullen genieten van een druk huishouden, het tegenovergestelde is waar: ze kunnen zich vervelen en angstig worden als ze voor langere tijd alleen worden gelaten of als ze niet voldoende bewegen.

De rassen van beide ouders houden ervan om een geur te volgen en hebben een sterke prooidrift. Dit betekent dat ze speciale training nodig hebben, anders lopen ze het risico weerbarstig en opzettelijk ongehoorzaam te worden. Een ander nadeel is de liefde voor hun eigen stem, met een verveelde Bocker die graag blaft of huilt om zichzelf gezelschap te houden.

Training

Twee factoren bepalen de trainbaarheid van de Bocker, ten eerste hun werkerfgoed (energie en intelligentie) en ten tweede een neiging tot onafhankelijk denken. De laatste toont zichzelf als afgeleid en volgt een geurproef, ondanks het terugroepen van hun eigenaar.

Het praktische resultaat is dat Bocker goed reageert op training, maar regelmatig en consistent werk vereist. Als je dit niet doet, riskeer je een Bocker-tracking na een interessante geur en AWOL. Gelukkig zijn Bockers vaak gemotiveerd door voedsel, wat betekent dat op beloning gebaseerde trainingsmethoden met traktaties de aandacht van de hond moeten vasthouden.

Zoals bij elke hond, is een goede vroege socialisatie een must, vooral als ze een familiehuisdier willen zijn. Dit betekent dat de fokker de pup blootstelt aan een breed scala aan beelden, geluiden en geuren, maar op een positieve, vertrouwenwekkende manier om ze te helpen uitgroeien tot goed aangepaste volwassenen.

Gezondheid

Hoewel er veel gegevens zijn over de gezondheidsproblemen die verband houden met de ouderrassen, is deze informatie gezien hun zeldzaamheid niet beschikbaar voor de Bocker. Het is echter redelijk om aan te nemen dat ze vatbaar zijn voor het delen van enkele van die gezondheidsproblemen waarmee de ouderrassen worden geconfronteerd.

Schijfziekte
Verschoven schijven zijn niet ongebruikelijk bij beide ouderrassen. Deze pijnlijke toestand is het resultaat van het feit dat het zachte kussen (schijf) tussen de ruggengraat (wervels) uit positie beweegt om op het ruggenmerg te drukken.

In eerste instantie is dit buitengewoon pijnlijk en kan de hond huilen, janken of zelfs gillen. Ze bewegen zich stijf en zullen terughoudend zijn om op te springen of trappen te gebruiken. In het ergste geval kan de compressie van de wervelkolom zo ernstig zijn dat deze verlamming veroorzaakt. Als u rugpijn vermoedt, moet u de hond stil en uitgerust houden en contact opnemen met de dierenarts.

Zwaarlijvigheid
De stevige eetlust van zowel de Beagle als de Cocker kan tot gewichtstoename leiden, vooral als ze niet genoeg bewegen. De wijze Bocker-eigenaar leert zijn hond te ‘bodyscore’ en past voedsel zorgvuldig aan energie uit. Als u dit niet doet, riskeert u zwaarlijvigheid, waardoor de hond vatbaar wordt voor diabetes, hartaandoeningen en vroege artritis.

Anale saccarcinoom
De Cocker Spaniel is vatbaar voor kanker van de anale zakjes. Als ze vroeg worden ontdekt, kunnen deze tumoren operatief worden verwijderd. In de vroege stadia zijn er echter vaak geen symptomen dat kanker aanwezig is, dus opsporing is moeilijk.

Progressieve retinale atrofie (PRA)
Progressieve retinale atrofie (PRA) tast de ogen aan en leidt tot vroege blindheid. Helaas is er een sterke ras-aanleg voor PRA in de Cocker Spaniël. Deze erfelijke aandoening veroorzaakt fouten in de genetische codering voor een gezond netvlies. Dit heeft tot gevolg dat de lichtgevoelige laag (retina) van het oog na verloop van tijd wegkwijnt.

Vroege tekenen van PRA zijn onder meer nachtblindheid, wat betekent dat de hond onzeker is over zijn omgeving bij weinig licht. Dit vordert in de loop van de maanden en jaren tot een volledig verlies van het gezichtsvermogen. Helaas is er geen remedie voor PRA, en het is essentieel dat aangetaste honden niet voor de fokkerij worden gebruikt.

Oefeningen

De Bocker heeft wel regelmatig beweging nodig. Concreet betekent dit twee uitstapjes per dag, waarvan er één minstens een uur is met off-lead-apporteerspelletjes en een kans om rond te rennen. Idealiter is een bocker aangenaam moe aan het einde van zijn wandeling.

Een verveelde Bocker zal zijn eigen vermaak maken door te kauwen, blaffen, graven of in het algemeen kattenkwaad uithalen. Naast voldoende beweging is ook mentale stimulatie belangrijk. Gelukkig is gehoorzaamheidstraining een goede mentale training, net als spelen en het gebruik van puzzelvoeders tijdens de maaltijden.

Uiterlijke verzorging

Hoe vaak een Bocker verzorging nodig heeft, hangt ervan af of ze de voorkeur geven aan de korte vacht van de Beagle of het langer zijdeachtige haar van de Cocker. Terwijl een korte vacht een paar keer per week minimale inspanning vereist met een slicker, moet een lange zijdeachtige vacht dagelijks doorkammen. Als de Bocker de Cocker-ouder achtervolgt, kan het nodig zijn om elke zes tot acht weken naar de melkstal te gaan om te knippen.

Andere essentiële dingen voor dagelijkse verzorging zijn dagelijkse tandenpoetsen en regelmatige oor controles. Die prachtige hangende oren houden lucht vast, waardoor de gehoorgang een warme, vochtige plek wordt die oorontstekingen bevordert. Door de oor flappen op te tillen om een ​​afscheiding of een slechte geur te zoeken, kan een eigenaar een infectie in de oorstadia oppikken.